حديث ثقلين قسمت اول
 
اساس هدايت اسلام تعليماتي است که دين اسلام براي انسان آورده است تا صراط مستقيم را به او شناسانده و او را به پيمودن آن موفق سازد.
اين تعليمات در دو رکن پيوسته به هم گرد آمده است:
قرآن و حديث.


 

دو رکني که طلب هدايت از هر يک، بدون رجوع به ديگري بی فایده است و امکان پذير نيست.
تصور اين که با قرآن کريم بدون مراجعه به عترت و احاديث و تعاليم آن که مفسران قرآن هستند، مي توان به «هدايت» رسيد، درست نيست و برخلاف متن قرآن کريم و وصيت هاي مکرر و موکد پيامبر اکرم صلی الله علیه و آله است، چنان که منحصر نمودن هدایت به تعليمات عترت نيز بدون عرضه آنان بر قران کريم درست نيست و برخلاف صریح تعليمات خود عترت است، بلکه دو صورت ياد شده اصلا تمسک (چنگ زدن و پيروي کردن) نيست، نه تمسک به قرآن و نه تمسک به عترت . اين موضوع بسيار مهم، در حديث متواتر نبوی؛ يعني «حديث ثقلين» به روشني تبيين شده است.
اني تارک فيکم الثقلين ما ان تمسکتم بهما لن تضلوا بعدي – احدهما اعظم من الاخر کتاب الله حبلٌ ممدود من السماء الي الارض، و عترتي اهل بيتي، و لن يفترقا حتي يردا علي الحوض فانظروا کيف تخلفوني فيهما.
من در بين شما دو چيز گران قدر را مي گذارم، تا وقتي به آن دو تمسک جوييد، بعد از من گمراه نمي شويد؛ يکي از آن دو از ديگري بزرگتر است: کتاب خدا،که طناب کشيده شده از آسمان به زمين است و عترت و خاندان من، و از يکديگر جدا نمي شوند تا در کنار حوض بر من وارد شوند. پس بنگريد که در نبود من (به جاي من) چگونه با آنان رفتار مي کنيد.
«حديث ثقلين» از پرآوازه ترين احاديث گنجينه هاي حديث مسلمانان  است و بزرگان مذاهب اسلامي در کتاب هاي شان، اعم از صحاح و سنن و مسانيد و تفاسير و سيره ها و تواريخ و لغت و غير اين ها، به کرات از اين حديث ياد کرده اندv